DEEL DE ERVARING!
     


Weg dromen in het bos!

Brenda Baart: Hoe is het allemaal begonnen? Wat waren jouw eerste ideeën of inspiratie voor deze slaapkamer?

Laila: “wel, ik heb heel zwaar liggen worstelen met wat ik eigenlijk  wou. Mijn interesses zijn zo groot, maar eigenlijk is het dat boek zijn schuld.” We kijken naar het boek dat op het nacht kastje ligt. “ik vroeg aan mijn man ‘wat wil je? Wil je warm en gezellig? Of wil je fris en rustgevend?’. Mijn man koos toen voor fris en rustgevend. Dat was eigenlijk een goede keuze omdat mijn kamer niet zo groot is. Als ik dan voor warm en gezellig had gekozen, en misschien naar donkere kleuren was aangeleund. Dan had mijn kamer veel kleiner aangevoeld.”

“Nu is het echt de moeite om hier te zijn. Als je hier wakker wordt… ik ben een heel fantasierijk persoon. Ik lees graag verhalen en mythologieën. Alles wat ik lees begint in een bos. Ook wanneer je naar een Disney film kijkt.” *lacht

“meeste liefdesverhalen komen in een bos voor, ik wou dat gewoon hebben. Ik dacht ofwel schilder ik zelf een bos. Ik kan wel veel, maar ik was bang dat ik niet content zou zijn, dat het eigenlijk niet realistisch of goed genoeg zou zijn. Daarom kwam ik op het idee met fotobehang.”

FOTOBEHANG_BOSZICHT

Hoe kwam je dan bij mij terecht?

Laila: “Ik ben overal gaan zoeken, aan iedereen gaan vragen. Niet veel mensen doen dat. Uiteindelijk ben ik zo bij jou terecht gekomen. Ik was jou ooit tegen gekomen bij een klant van mij. Je was toen zelf bezig met schilderwerken en iets in mij dacht: ‘goh, dit is een connectie. Een netwerk, dit moet ik onthouden. Misschien heb ik nog een schilder nodig’.

Ik ben bij veel schilders geweest maar bijna geen enkele doet ook aan fotobehang. Jouw antwoord was direct: ja, dat doe ik! Ik dacht direct bij mijzelf: ‘klaar, dit is het!’.

Wat voor een gevoel heb je nu bij deze kamer?

Laila: “Wel, ’s morgens als je wakker wordt dan hoor je hier de vogels fluiten. Als je door het raam kijkt zie je in de verte de bomen. Met het beeld van het fotobehang en het geluid van buiten. Wel, alles te samen is het gewoon compleet en rustgevend. Hier wordt ik graag wakker in… en ga ik ook graag gaan slapen!” *lacht

Je hebt de muur zelf geschilderd, heel spontaan met een mooi effect. Hoe heb je dit gedaan?

“Wel, ik was gewoon aan het schilderen en toen merkte ik het effect op. Ik was eerst met een roller begonnen, eigenlijk was ik niet volledig content. Ik ben geen professionele schilder, maar ik pakte een klein borsteltje om de hoekjes te doen. En toen kwam ik op een effect. Ik dacht direct: ‘dit vindt ik leuk’. Ik ben dat gewoon blijven doen, zo heeft heel die muur zijn textuur gekregen. Het past ook volledig bij mijn bos, het vloeit zo samen in één geheel.”

Decoration Paint Venetian Green

Het zou anders volgens mij veel te strak geweest zijn.

“ja, inderdaad. Nu heeft alles een beetje ademruimte.”

Ook leuk voor de lezers, hoe heb jij het kleurenpalet kiezen ervaren?

“Wel, heel intuïtief. We zijn begonnen met het zoeken naar een foto van het bos. Je liet mij ook enkele foto’s zien, die totaal mijn smaak niet waren.”

inderdaad, zo kreeg ik direct inzicht in wat je precies zocht.

*lacht “ja, toen gingen we op je computer specifiek zoeken. En hoe langer dat we zochten, ja… hoe meer en meer de foto’s mijn stijl werden. Maar bij deze foto, wel…exact het beeld dat ik in mijn hoofd had. We zijn alle kleuren gaan baseren op deze foto. Ik hou zelf niet van wit, als ik iets wit zie dat moet dat gekleurd worden. Maar mijn plafond is spierwit, dat zie je niet he? Zelfs met het licht aan zie je dat niet, je ziet de reflecties van de andere kleuren.”

We kijken naar het plafond. Inderdaad, de reflecties van Old White, Venetian Green en het mooie fotobehang zien we vaag op het plafond. Het witte is helemaal niet zichtbaar.

“Ik weet wel dat het wit is, maar ik zie het niet. Het geeft zo mengelingen van kleuren. Ik wou er ook geen kleur opzetten, want dan lijkt het net alsof het plafond lager ligt.”

Wat vindt jouw man van de slaapkamer?

“Hij vindt het ook mooi, hij zou zo in het bos willen stappen voor een wandeling.”

Maar je bent er nog niet? Wat moet er allemaal nog gedaan worden?

“wel, zoals je ziet moet er nog een lamp opgehangen worden. Nachtkast lampjes zoek ik ook nog. Ik wil alles mee in het thema, dat is nog moeilijker dan ik dacht. Je vindt dat niet zomaar, ik ben aan het denken om ze zelf te maken. Nu nog niet, dat komt wel. Ik kom er ooit wel, waar ik wil geraken. Het is leefbaar en veel mooier dan hiervoor. Het was gewoon een witte lege werkkamer, daar wordt je echt niet graag wakker. Ik ben al een hele stap vooruit hiermee. 

Het nachtkastje

Dank je wel voor het korte gesprek, we komen elkaar vast nog wel tegen!

“Graag gedaan.”